Wens in MOZAMBIQUE

KAYA KWANGA
een huis voor iedereen

Mozambique is een land in het zuiden van Afrika. Het ligt aan de andere kant van de aarde, wel 10.000 km van ons vandaan. Als het bij ons winter is is het daar zomer. In het noorden kan het wel 40° worden.
Het ligt aan de Indische Oceaan. De kust is wel 3000 km lang. Dat is net zo ver als van Zweden tot Italië! Dwars door het land stroomt de Zambesi. Van het buurland Zimbabwe naar de oceaan.

Vlag
De ster is het teken van de vrijheidsbeweging FRELIMO. Het rood en het geweer staan voor hun vrijheidsstrijd. Het opengeslagen boek voor hun idealen: samenwerken op het land en goed onderwijs. Groen staat voor het vruchtbare land, zwart voor Afrika en geel voor goud, koper en andere bodemschatten.

Er wonen 18 miljoen mensen. 5 miljoen wonen in de hoofdstad Maputo. Die ligt helemaal in het zuiden. Het centrum wordt "betonstad" genoemd. Omdat er zoveel kantoorflats staan. Er zijn ook mooie buitenwijken voor buitenlandse handelaren en mensen uit de politiek. De meeste mensen wonen in de sloppenwijken aan de rand van de stad. Mozambique is één van de armste landen ter wereld. Van elke tien kinderen die geboren worden sterven er twee. De helft van de bevolking is jonger dan 15 jaar.

School
Die is overvol. De kinderen gaan in ploegen naar school. Omdat er te weinig lokalen en te weinig leraren zijn.

Oorlog
In Mozambique was het 16 jaar lang oorlog. Veel mensen zijn gevlucht naar de buurlanden: Tanzania, Malawi, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Afrika. Daar woonden ze in een vluchtelingenkamp. Of ze bouwden er hun eigen huisje. Zes jaar geleden werd het vrede. De vluchtelingen mochten weer terug naar huis. Omdat hout heel schaars is namen ze het dak van hun huisje mee naar Mozambique.

Taal
Maar een kwart van de bevolking spreekt de officiële taal Portugees. De meesten spreken hun eigen Bantoetaal. Er wonen in Mozambique meer dan 60 verschillende Bantoe-volken, zoals de Ameto, Makua, Tonga, Shona, Makonde.

Stampen
Op het platteland verbouwen de mensen sorgo, een soort mas. De korrels uit de aar worden in een stamper gedaan. Dat is een uitgehold stuk boomstam. Dan wordt de sorgo met een stok tot meel gestampt. Stampen is het werk van de vrouwen. Dikwijls zie je twee vrouwen die tegelijk aan het stampen zijn. Ze zingen er een lied bij. In het ritme gaan de stokken op en neer.