Manuel is een geadopteerd kind uit Colombia. Hij is nog niet zolang in zijn nieuwe gezin. Dit wordt zijn eerste kerstfeest in Nederland. De kerstboom staat al in de kamer. Manuel zet samen met moeder de kerststal op. Uit een grote doos worden één voor één de figuurtjes die bij de kerststal horen, uitgepakt door Manuel. Manuel houdt de voorwerpen omhoog. Moeder zegt de woorden die bij die voorwerpen horen, voor...

Personen: Manuel (een klein kind), moeder Ria en vader Jos (volwassenen of grote kinderen)

Benodigdheden: kerstboom, kerststal (ingepakt) in een grote doos, stoelen, tafel, radio of cassettedek

( Manuel, al in pyama, houdt een engel omhoog )
Moeder (nadrukkelijk): Engel.
Manuel( moeizaam met een zachte g): Angel.
Moeder: Engel, engel...
Manuel (met zachte g): Engel, engel.
Moeder: Pak het volgende maar, Manuel.
Manuel pakt een ezel uit
Moeder: Ezel
Manuel: Ezel. Iaaa...
Moeder: Ja, iaaaa, ezel...
Manuel(pakt Maria uit): Maria.
Moeder: Goed zo!

Ze gaan zo door tot vader binnenkomt.

Vader: Zo, dat wordt mooi.
Manuel laat een pas uitgepakt schaapje zien.
Vader: Kom eens hier, schaapjes van me...
Vader geeft Manuel en moeder een kus.
Vader: Ligt het kindje Jezus al in de kribbe?
Moeder: We zijn bijna klaar en dan moet ons kindje naar zijn kribje toe, want het is al laat.
Nog een ogenblik gaan moeder en Manuel door. Manuel laat de ezel aan vader zien.
Manuel: Ezel...
Vader: Iaaaa.
Manuel lacht.
Vader: Ik breng Manuel wel naar bed. Geef mama maar een nachtzoen, Manuel!
Manuel geeft een kus. Vader gaat met Manuel weg. Moeder ruimt de papiertjes op en stopt ze in de doos. Ze zet de doos op de "gang".

Vader komt terug.

Vader: Zo, die ligt erin. Kijken hoe lang het duurt.
Moeder: Ik maak me wel zorgen. Hij slaapt zo slecht. Hij zal toch geen heimwee hebben? Volgens mij heeft hij al weken geen oog dichtgedaan.
Vader: Welnee. Hij moet alleen nog wat wennen. Het gaat toch al een stuk beter. Hij zal toch wel ééns een keer moe worden.
Moeder: Misschien letten we te veel op hem.
Vader: Maak je nou maar geen zorgen. Het is ook allemaal zo anders voor hem. Je moet niet vergeten dat hij altijd min of meer op straat geleefd heeft. Hij heeft nog nooit een eigen plekje gehad. In het opvanghuis was hij ook nooit alleen.

Manuel komt binnen. Een knuffel in zijn armen.

Vader staat op
Vader (streng): Manuel, je moet nu echt gaan slapen. Kom, ik lees nog wel wat voor...

Moeder loopt wat heen en weer. Vader komt terug.

Moeder: Slaapt hij?
Vader: Ik denk van niet. Afwachten maar.
Moeder tegen vader: Jos, zou jij de doos straks op willen ruimen?
Vader: Welke doos?
Moeder: Die doos waar de kerststal ingezeten heeft, natuurlijk. Hij staat in de weg.
Vader: Morgen. Ik heb nu geen zin meer.
Vader gaat de krant lezen en moeder pakt een boek. De radio staat zachtjes aan met kerstmuziek. (TV mag ook) . Na een poosje..

Moeder: Ik ga even kijken of Manuel slaapt...
Moeder is even weg. Al snel is ze terug.
Moeder (angstig, paniekerig): Jos, Jos. Er is iets met Manuel. Hij ligt niet meer in bed. Hij is nergens!

Vader springt op: Hoe kan dat nou?
Moeder: Echt. Hij ligt er niet in en hij is ook niet in zijn kamertje...

Ze zoeken overal (achter de stoelen, onder de tafel, achter de deur). Ze lopen overal heen en weer. Moeder huilt.

Moeder: Nergens te vinden. Hoe kan dat nu. De deuren zijn op slot.
Vader (zachtjes): Ria, kom eens. Ik heb hem gevonden. Hij is hier. Kijk, hij slaapt. Eindelijk....

Vader en moeder staan bij de grote doos, waarin de kerststal zat.

Vader: Laat hem maar lekker liggen.
Moeder: Moeten we hem niet in zijn eigen bed leggen? We kunnen hem toch niet in die doos laten slapen.
Vader: Maak hem nou maar niet wakker. Ik ben veel te blij dat hij eindelijk slaapt. 't Is toch niet te geloven...
Moeder: Ik haal wel een deken. Ach, zo'n kind.

Moeder legt een deken in de doos. Samen kijken ze vertederd naar het kind in de doos (hoeft niet zichtbaar te zijn).
Vader en moeder lopen zachtjes weg.

Vader: We moeten voorlopig die doos maar op zijn kamertje zetten. Hij is natuurlijk gewend om in een doos te slapen. Ongelofelijk...
Moeder: Ik vind het wel heel erg, dat ons kind alleen maar in slaap kan komen in een doos. (dromerig na een moment stilte) Manuel in de doos van de kerststal... In zijn kribbetje... Manuel, ons kerstkind... Kom, nog even kijken en dan gaan we ook maar eens slapen...