|
 Hoezo niets eten?!?
‘Ik doe dit jaar voor de derde keer mee met ramadan. Dat betekent dat ik
niets eet vanaf het moment dat de zon op is tot ze weer onder gaat. En
drinken mag ook niet. Zo kunnen we voelen wat de arme mensen ook voelen.
Kinderen hoeven niet te vasten, tot ze wat volwassener worden. Bij meisjes
is dat wanneer ze ongesteld zijn. Jongens doen mee vanaf dat ze haartjes
onder hun armen krijgen of een snorretje.
 Ik vind het helemaal niet moeilijk om vol te houden. Soms knort m’n maag
of word ik misselijk. Maar dat gaat weer over. Je weet ook dat je ’s
avonds weer mag eten. Gezellig met de hele familie. Tijdens ramadan komt
altijd veel bezoek. Alleen op school in de pauzes is het soms lastig. Als
ik iets ruik wat ik lekker vind. Daarom ga ik altijd buiten op het plein
staan. Daar hangt niet de geur van frikadellen en friet. Ik zit op een
school met 50% allochtonen. Misschien dat de helft meedoet met ramadan,
maar voor mij maakt het niet uit dat andere kinderen wel eten.
 Elke dag mogen we op een ander tijdstip gaan eten. Vanavond is dat om
18.38 uur. Dat staat op een speciale kalender. Elke dag is het eerder tijd
om te eten. Je kijkt gewoon bij de datum en daar staat de tijd.’
Keukenprinses
Als ze gaat koken, doet Firdaouss meestal een schort voor. ‘Ik help mijn
moeder vooral als ze pannenkoeken maakt. Leuk én lekker! Mijn moeder vindt
koken heel leuk, het is haar hobby. Maar soms heeft ze geen zin en dan mag
ik iets maken. Dan maak ik mie of lasagne. Ik proef het eerst en dan roep
ik mijn zusje om te vragen of het goed gelukt is.
Eén keer heb ik het eten laten aanbranden. Ik was hamburgers aan het
bakken, maar toen ging de telefoon. Ik vergat helemaal dat het vuur aan
stond en toen moesten we het weggooien. Meestal kook ik met muziek aan.
Dan doe ik de televisie aan op een Arabische muziekzender of ik draai via
de computer Egyptische muziek.’
 
 Harira
Bijna alle moslims eten een speciale soep aan het eind van een vastendag.
Dit is een traditioneel gerecht uit Marokko en heet harira. Niet iedereen
maakt de soep op dezelfde manier. In het zuiden van Marokko doen ze er
bijvoorbeeld eieren in. Firdaouss vindt het niet moeilijk om de soep te
maken. ‘Je gooit gewoon alles in de pan. Wij gebruiken altijd een
snelkookpan. Alleen de kool, linzen en verse kruiden moeten nog even
wachten. Dan doe ik de pan ongeveer driekwart vol met water. Dan moet het
een half uur koken met de deksel erop. Later gaat er nog tomatenpuree in
en pureer ik de soep.’
‘Soms ben ik wel bang dat het te pittig wordt, maar dan doe ik er gewoon
meer water bij.’
‘Hier houd ik écht niet van. Mijn ogen gaan er van tranen en het doet écht
pijn.’
 Na een dag vasten, komt er een écht feestmaal op tafel te staan. Niet
alleen de speciale soep, maar ook dadels. Die hebben een speciale
betekenis. ‘De profeet Mohammed begon zijn maaltijd altijd met dadels en
melk. Daarom eten en drinken we dat tijdens het eten. Maar ik houd niet zo
van melk’, legt Firdaouss uit.
De speciale pannenkoeken heten ‘malwi’ en zijn gevuld met groenten en
vlees. ‘Geen varkensvlees, want dat eten wij niet.
De worstjes met bladerdeeg eromheen, is trouwens niet speciaal Marokkaans.
Dat hebben we in Nederland geleerd. Het smaakt als saucijzenbroodjes.’
Ook zet Firdaouss schaaltjes met koekjes op tafel. ‘Deze chabakia bakken
we zelf. We eten het alleen met ramadan. Ik weet niet precies wat er in
zit. Meel natuurlijk. En honing en sesamzaadjes. Lekker zoet!’
Oekla Chaia!
(smakelijk eten) |
