Anjaly en Nagarajan (allebei 10) zijn twee van
de vijftien kinderen uit India die speciaal voor het Wereldkinderfestival
naar Nederland zijn gekomen.
Anjaly is een expert in
Kalaripayatt. Dat is een kunstvorm die al sinds de 12e eeuw bestaat. De
belangrijkste elementen van Kalaripayatt zijn lichaamstraining,
vechttechnieken, ademhalingsoefeningen en meditatie. Voor Anjaly is het
een echte familietraditie. Zij is al de negende generatie die het doet.
Elke ochtend van 6 tot 8 traint ze in een groep met 37 andere kinderen.
Aarde
“Ik ben er vijf jaar geleden mee begonnen. Het is goed voor me omdat ik er
zelfdiscipline door krijg en mijn geest en lichaam train. En het is ook
vooral heel leuk! De mooiste beweging vind ik die we aan het begin doen.
Die heet Kalari Vandanam. We groeten dan de aarde. Het bestaat uit
allerlei ingewikkelde, mooie bewegingen.
Kip
Voordat ik naar Nederland kwam, had ik nog nooit van dit land gehoord.
Mijn oom die ook mee is, was hier al eerder geweest en hij heeft me wat
over het land verteld. Dat er geen bergen zijn en dat jullie dijken hebben
die het land tegen het zeewater beschermen. De mensen zijn hier hartstikke
aardig en het eten is erg lekker. Vooral de kip. In India zijn veel mensen
vegetariër, maar ik niet. Ik houd van kip en in Nederland is die lekker
zoet. Niet zo pittig als in India.”
Pettah
De dans die Nagarajan doet, heet Devarattam. Dat is een eerbetoon aan de
natuur. Deze dansvorm is een rituele en sociale dans die bij de
Kambala-Nayakar-gemeenschap in de provincie Tamilnadu wordt gedaan.
Iedereen in het dorp van Nagarajan doet het. Het is gewoon onderdeel van
hun cultuur. Op zijn hoofd heeft Nagarajan een pettah. Die is door de
dorpsoudste gevouwen. Normaal wordt die voor elke gelegenheid opnieuw
gemaakt. Maar nu hebben ze ‘m vastgestikt zodat hij hem alleen maar hoeft
op te zetten.
Toeteren
“Voor mij is deze dans heel gewoon. Ik ben ermee opgegroeid. Het geeft mij
de gelegenheid naar Nederland te komen. Dat is een goede ervaring. Ik vind
Nederland een erg leuk land.
Ik ben verbaasd dat iedereen hier zo netjes voor het verkeerslicht stopt.
Dat doen ze in India niet, hoor! En het is hier ook zo stil. In India
toetert iedereen aan één stuk door. Ik wil geen professionele danser
worden. Liever ben ik later militair. Dan kan ik mijn land verdedigen.
Dansen doe ik gewoon voor de hobby.”
Masker
Dit masker gebruiken ze in de provincie Kerala tijdens een ritueel waarin
ze proberen de boze godin van de natuur weer aan het lachen te maken.
Eigenlijk maken ze dit masker voor elk ritueel opnieuw. Van
bananenbladeren en palmblad. Het is onderdeel van het ritueel om dit
masker te maken en later weer te vernietigen. Dat staat symbool voor de
cirkel van het leven. Dit masker is gemaakt van aluminium. Dan gaat ‘ie
niet zo snel stuk tijdens de reis. En waar vind je in Nederland nou nog
een bananenboom?