Zingen voor zoetigheid

In Brabant en Limburg gaan op 6 januari honderden kinderen van deur tot deur. Als afsluiting van de kersttijd gaan ze ‘driekoningen zingen’. Klap sprak met enkele ‘deskundigen’: Amy, Claudia en Marco van basisschool de Cocon en Chantal van basisschool Merlijn. De kinderen gaan elk jaar op pad, net als de drie koningen op weg naar Jezus.

In 't donker
Hoe gaat dat eigenlijk, driekoningenzingen? Amy legt het uit: “Je gaat langs de deuren, zingt een driekoningenlied en in ruil daarvoor krijg je iets lekkers: een snoepje of een lekker koekje of soms een beetje geld. De meeste mensen vinden het best leuk dat je komt.” Chantal vindt het het leukste om na het avondeten te gaan: “Dan kun je lampionnen meenemen en dat is het leukste om te zien.” Amy gaat meestal twee keer: 's middags om de kleinere kinderen in de gaten te houden en 's avonds voor zichzelf.

Groepjes
Driekoningenzingen moet je eigenlijk met z'n drieën doen. Maar in een groter groepje is het ook heel leuk. Een enkele keer zie je wel eens een koning alleen. Onze 'deskundigen' gaan meestal in een groepje van vijf of zes kinderen. Natuurlijk moeten ze verkleed als koning gaan. Lappen en doeken om je hoofd, een cape om je schouders en natuurlijk een kroon. Chantal knutselt hem altijd zelf van goudpapier, en Marco en Claudia schilderen er een.
Volgens de traditie moet er ook een zwarte koning zijn: een kind in het groepje wordt helemaal zwart geschminkt.

Oma
Claudia: “We zijn dit jaar bij de flat van mijn oma gaan zingen. De mensen vonden het heel leuk, want er kwamen daar bijna nooit driekoningen. We hebben wel een tas vol snoep gekregen. Thuis mag mama het snoep verdelen, want dat is best moeilijk.” Marco neemt wel eens stiekem wat snoep mee naar bed. Amy heeft last van haar oudere broer: “Hij vindt zichzelf te groot om mee te gaan zingen, maar hij eet wel mijn snoep mee op.”

Goed doel
Amy zou best wel eens geld willen verzamelen met zingen. Voor een goed doel, welteverstaan. Het liefst zou ze dan geld aan het dierenasiel geven, zodat die grotere hokken kunnen bouwen. Marco en Claudia hebben al eens voor het goede doel gezongen, voor kinderen in ontwikkelingslanden. Maar niet alleen kinderen zingen in Tilburg. Chantal kijkt 's avonds graag nog naar een grote groep mensen van het buurthuis die de straat door trekken. Ze hebben violen bij zich en echte wierrook. Net als de echte koningen.

Wereldwijd
Niet alleen in Nederland wordt er gezongen. In Duitsland zingen elk jaar heel veel kinderen samen voor het goede doel. Ook in Rusland en IJsland wordt vrolijk gezongen. En zelfs in Afrika is er op zes januari een lied te horen.
Voor onze Tilburgse zangers betekent driekoningen ook het einde van de kersttijd. En dat vinden ze dan ook wel weer jammer. Gelukkig hebben ze daarna nog wat te snoepen!