Missie in deze tijd

De Nederlandse afdeling van de S.V.D. (Societas Verbi Divini, het Gezelschap van het Goddelijk Woord) viert dit jaar haar 100-jarig jubileum. In een eeuw verandert er veel. Nu komen er missionarissen uit de ‘oude kolonies’ naar ons land.

Nieuwe missionaire projecten
Broeder Peter van de Wiel: “Hier in Nederland hebben we dit jaar zes van deze mannen om in nieuwe projecten voor de hedendaagse missionaire uitdagingen ingezet te worden. Een van die nieuwe projecten bevindt zich in de Haagse Schilderswijk en een in Nieuwegein. In die internationale communiteiten worden problemen van deze tijd aangepakt: begeleiding van vluchtelingen, nieuwe Nederlanders, asielzoekers, dak- en thuislozen, drugsverslaafden, geïnterneerden. Ook leggen ze contacten van allerlei aard met mensen die een andere godsdienst- of levensovertuiging hebben.”

Van Flores naar de Haagse Schilderswijk
De 49-jarige pater Marianus Jehandut, afkomstig van het eiland Flores, is een van die zes mannen. Hij vertelt: “In 1997 kwam ik, op verzoek van mijn overste in Indonesië, in Nederland. En omdat ik de taal niet sprak, ben ik onmiddellijk naar de Nederlandse les gegaan. Door de inburgeringcursus heb ik me verdiept in de Nederlandse cultuur, geschiedenis, politiek en de algemene situatie en gewoonten binnen de Nederlandse samenleving.
Ik woonde ondertussen met andere SVD mannen en Missiezusters Dienaressen van de Heilige Geest in Den Haag, in de Schilderswijk, waar al enige tijd een internationale leefgemeenschap was opgebouwd.”

Gevarieerd werk
Vanuit de leefgemeenschap werkt men met dak- en thuislozen en met nieuwe Nederlanders die de taal nog moeten leren. Ook zijn er gebedsuren en meditatiebijeenkomsten en brengt men bezoeken aan eenzame of oudere mensen. Daarnaast heeft ook het zoeken naar dialoog en verbinding met mensen van andere godsdiensten een hoge prioriteit.

Oecumene
Pater Marianus Jehandut: “Na mijn inwerkperiode heb ik me vervoegd bij het Leger des Heils en doe mee met de Jongerengroep M25. Die groep helpt arme en kansloze mensen in onze buurt. Ik heb uiteraard contacten met de Indonesisch sprekende gemeenschap rond Den Haag en doe regelmatig vieringen met hen. Verder werk ik samen met het Oecumenisch Inloophuis Aandachtcentrum en ook met de Stichting Jongeren en Missie.”

Thuis
Ondanks de moeilijkheden met de taal (vooral in het begin), met de weersomstandigheden, het eten en de snelheid waarmee alles hier beweegt, begint pater Marianus zich toch al aardig thuis te voelen. Hij zegt: “Ik ben al twee keer op vakantie geweest bij mijn ouders en familie op Flores, en ik hoop dat ik enkele van mijn landgenoten kan overhalen om ook naar Nederland te komen als missionaris.”

(met dank aan broeder Peter van de Wiel)