Jonge
helden
geef kinderen pennen en geen gereedschappen!
Iqbal Masih is in 1982
geboren is Pakistan. Deze jonge held kreeg in 2000 ‘the world’s children
award’ voor de rechten van kinderen. Iqbal Masih is het symbool geworden
voor de strijd tegen kinderarbeid. Zijn motto was ‘geef alle kinderen een
pen in hun hand en geen gereedschap.’ Iqbal had veel lef om zich te
verzetten tegen de machtige en gevaarlijke fabriekseigenaren. Helaas is
Iqbal op dertien jarige leeftijd vermoord. Waarschijnlijk door de
tapijtenmaffia.
Schuld-slaaf Op 5-jarige leeftijd begint Iqbal te werken in een tapijtenfabriek.
Hij moet leren om tapijten te knopen. Iqbal werkt hard maar verdient maar
een klein beetje. Toch heeft zijn familie dat geld hard nodig. Plotseling
wordt de moeder van Iqbal ernstig ziek. Ze heeft veel geld nodig om een
operatie en medicijnen te betalen. De moeder van Iqbal leent geld van de
eigenaar van de tapijtenfabriek. In ruil voor de lening moet Iqbal voor de
fabriekseigenaar blijven werken. Iqbal is een ‘schuld-slaaf’ geworden. De
fabriekseigenaar is nu de baas over zijn leven. Hij laat Iqbal heel hard
werken. Iqbal eet soms de hele dag niets. ’s Avonds valt hij doodmoe op
bed neer. Zijn moeder kan niets doen om de fabriekseigenaar tegen te
houden.
250 miljoen Iqbal is niet de enige de al op jonge leeftijd moet werken. Op de hele
wereld zijn er maar liefst 250 miljoen kinderen tussen de 5 en 14 jaar die
gedwongen zijn om te werken. Eigenlijk is dit volgens de wet verboden.
Iqbal gaat er vandoor Op 10-jarige leeftijd heeft Iqbal zo genoeg van zijn werk dat hij de
benen neemt. Hij vlucht naar een bijeenkomst van een organisatie tegen
kinderarbeid. Op deze bijeenkomst pakt Iqbal de microfoon. Andere kinderen
horen zijn verhaal. Voor het eerst hoort Iqbal dat het verboden is om
‘schuld-slaven’ voor je te laten werken. Helaas betekent de wet in
Pakistan niet zoveel. Bijna niemand houdt zich eraan.
Als Iqbal terug gaat naar de fabriek is de eigenaar woedend. Natuurlijk
weigert hij Iqbal te laten gaan. Gelukkig vergeet de organisatie tegen
kinderenarbeid Iqbal niet. De organisatie bevrijdt hem uit de
tapijtenfabriek. Voorgoed!
Naar school De organisatie zorgt ervoor dat Iqbal naar school kan gaan. De
organisatie heeft 200 scholen voor kinderen zoals Iqbal. Iqbal is
dolgelukkig. Al snel leert hij lezen en schrijven. Ook helpt hij andere
kinderen als ze problemen thuis hebben. Sommige kinderen mogen niet naar
school en moeten thuis helpen. Iqbal bezoekt deze kinderen thuis. Aan de
ouders probeert hij uit te leggen hoe belangrijk het is dat de kinderen
toch naar school gaan.
Moed Aan alle kinderen in zijn dorp en de omgeving vertelt Iqbal dat ze
niet verplicht zijn om bij hun bazen te blijven werken. Het verhaal van
Iqbal geeft andere kinderen moed. Eerst lopen een paar kinderen weg bij
hun fabriekseigenaren. Al snel volgen duizenden kinderen Iqbals voorbeeld.
De fabriekseigenaren zijn erg boos. Het kost ze veel geld. Ze proberen er
alles aan te doen om de goedkope arbeidskrachten terug te krijgen. Vaak op
een gemene manier.
Zweden en Reebok Op 12-jarige leeftijd wordt Iqbal uitgenodigd om naar Lidköping in
Zweden te komen. In Zweden vertelt hij leeftijdsgenootjes over het leven
van schuld-slaven in de fabrieken in Pakistan. Iqbal komt op de Zweedse
televisie en vele kranten schrijven over hem. De situatie van de
schuld-slaven krijgt op deze manier volop aandacht. Na Zweden vliegt Iqbal
naar de USA. Van het beroemde schoenmerk ‘Reebok’ ontvangt hij een prijs
voor zijn heldendaden tegen kinderarbeid. Ook krijgt hij een beurs om aan
een universiteit in Amerika te studeren. Hij is de eerste schuld-slaaf die
de mogelijkheid krijgt om te studeren aan een buitenlandse universiteit.
Bedreigd De fabriekseigenaren bedreigen de moeder van Iqbal. Ze zeggen dat ze
Iqbal zullen ontvoeren of vermoorden. De moeder van Iqbal zegt dat dat
niet kan. Iqbal is met het vliegtuig naar Zweden en de USA vertrokken. De
fabriekseigenaren geloven haar niet. Een schuldslaaf die het land uit
vliegt. Dat is nog nooit gebeurd.
Pasen Na zijn reizen door Zweden en de USA gaat Iqbal weer terug naar
Pakistan. Het is pasen. Iqbal gaat naar kerk en bezoekt de paasmis. ’s
Avonds gaat Iqbal met twee vriendjes een stukje fietsen. Plotseling
klinken er twee schoten. Iqbal overleeft de aanslag op zijn leven niet.
Het is nooit helemaal duidelijk geworden wie er op Iqbal heeft geschoten.
In ieder geval hebben de fabriekseigenaren er iets mee te maken.
Elk jaar wordt de dood van Iqbal in Lidköping in Zweden herdacht. Op een
groot plein komen veel kinderen en volwassenen samen. Op hetzelfde moment
laten ze ballonnen los. Zo herdenken ze hun held Iqbal en laten ze zien
dat zijn strijd tegen kinderarbeid en schuld-slaven door gaat.
Schuld-slaaf
