Op Goede Vrijdag (de vrijdag voor Pasen) herdenken we de dood van Jezus aan het kruis. Jezus moest zelf zijn kruis dragen. Van het huis van Pilatus, waar hij veroordeeld was, naar de berg Golgota buiten de stad.
Toen later de pelgrims naar Jeruzalem kwamen om te zien waar Jezus geleefd had, gingen zij ook de kruisweg van Jezus lopen. Op de verschillende plekjes bleven ze even staan om de verhalen te vertellen die erbij hoorden. "Staties" werden die plekjes genoemd. "Stilstaan"betekent dat.

Nadoen
Terug in hun eigen land gingen ze die kruisweg nabootsen. Eerst in gedachten. Ze liepen een weg en stopten af en toe om aan stukjes van het lijdensverhaal te denken. Maar niet iedereen kon dat zomaar in zijn hoofd. En niet iedereen kon zomaar naar het Heilig Land toe. Daarom hadden velen een hulpmiddel nodig: iets dat ze konden zien.

Kruisen
Het begon met kruisen die langs de weg geplaatst werden. Later ging men op de kruisen de gebeurtenissen uit het lijdensverhaal afbeelden. De staties werden geschilderd of mooi gebeeldhouwd. Eerst in een park, op een kerkhof of gewoon langs de openbare weg. Later werd de kruisweg buiten rond de kerk afgebeeld en uiteindelijk kwam hij in de kerk terecht.

Staties
Je ziet nu in veel kerken langs de muren de verschillende staties hangen. Op de eerste statie wordt Jezus ter dood veroordeeld en op de laatste statie wordt Jezus in het graf gelegd. In het begin was de uitgebeelde kruisweg overal weer anders en varieerde het aantal staties: van zeven tot eenentwintig. In 1731 bepaalde de paus het aantal op veertien.

Op de volgende pagina´s zie je een hele speciale kruisweg. Niet de "officiële", maar wel een overzicht van het lijdensverhaal van Jezus. De afbeeldingen zij gemaakt door verschillende kunstenaars uit verschuiolende landen en culturen op de wereld.
We hebben 12 van de 15 staties afgebeeld. Bij elke statie lees je uit welk land deze komt.
LET OP: Je kunt verder bladeren door telkens op de foto te klikken.